Bahar’ın hikâyesi, şiddetin, yoksulluğun ve cezasızlığın ortasında büyüyen binlerce kadının gerçeği.

Madencinin açlıkla, karanlıkla ve sistemle mücadelesine tanık olmak yetmiyor. Asıl soru şu: Görmek, bizi gerçekten harekete geçiriyor mu, yoksa vicdanı susturan bir seyir mi üretiyor?

Bazen izlediğimiz film ve diziler o kadar ürkütücü olur ki ‘Yok artık, bu kadarı da gerçek hayatta olmaz’ deriz. Oysa kimi zaman gerçek hayat, anlatılanlardan çok daha ağırdır.

‘Bu kitap, travmayı yalnızca acı ve ıstırapla sınırlamıyor; aynı zamanda onun iyileştirilebilir ve dönüştürülebilir bir süreç olabileceğini hatırlatıyor.’

Nisan ayında sokağa çıkan öğretmenler ve veliler, okullardaki güvenlik sorununa karşı polis görevlendirilmesini yetersiz bularak laik, bilimsel ve kamusal bir eğitim sistemi talep etti.

‘Filmin başındaki yaratıcılık, şehirlerin yer değiştirmesi, zaman algısının kayması filmi dayanışmaya ve bir aradalığa çağrı yapan bir yere götüremez miydi?’

İşçi ve emekçilerin vergileri silah bütçelerine aktarılırken NATO “güvenlik” adı altında savaşları büyütüyor; bedelini ise en ağır biçimde kadınlar, yoksullar ve halklar ödüyor.

Emekçi kadınlar Ortadoğu’daki savaşın Türkiye’ye sıçrama ihtimalinden ve en çok da artacak zamlar ile düşecek alım gücünden endişeli.

‘Bu düzeni değiştirecek tek güç fabrikadaki iş kazalarını, evdeki angaryayı ve sokaktaki güvencesizliği ortak bir mücadelenin konusu yapmaktır.’

Ravive Kozmetik davası; kadınların, çocukların ve güvencesiz çalışan binlerce insanın ortak hikâyesinin bir yansıması...

Soma'dan Hendek'e, Gayrettepe'den Dilovası'na kadar iş cinayetleri davalarında en ısrarlı takipçiler, acılarını isyana ve sınıf bilincine dönüştüren kadınlar oldu.

Antep'teki fabrikaların sömürü çarkında can veren veya uzuv kaybı olan işçilerin geride kalan aileleri, yoksulluk ve ihmallerle baş başa bırakılıyor.

Ücret yetmiyor, rapor almak tehdit sayılıyor, taciz cezasız kalıyor. Pendik’te metal işçisi kadınlar bu baskıya karşı çıkış yolu arıyor.

Fabrikadaki makinelerin tik tak sesleri, işçi kadınların yaşamlarında yoksulluğu, eşitsizliği ve güvencesizliği işte böyle saniye saniye işliyor.

Kadın yoksulluğu anketinde konuşan kadınlar; meslek sahibi olamamanın, boşanma süreçlerinde yalnız bırakılmanın ve yetersiz sosyal yardımların hayatlarını nasıl belirlediğini anlatıyor.

‘Şiddet sonrası çocukla görüş hakkı bazı dosyalarda ebeveynlik değil, kadın ve çocuklar üzerinde süren bir kontrol aracına dönüşüyor.’

‘Kadınların desteği bizi ayakta tuttu. Artık ne olsa kadınlara danışıyorum, onlara soruyorum ve biliyorum ki ne olursa olsun kadınlar arkamda.’

‘Seher’in hikayesi, farklı kimliklerin aslında ne kadar iç içe geçtiğini ve “öteki” kavramının ne kadar kırılgan olduğunu gösterir.’

‘Daha güzelini inşa etmeyi başardığımız bir toplum görmek isterdim seninle. Yine de senin diktiğin tohumlar büyüyecek ve yeşertecek başka tohumları da.’

Sağlık emekçisi kadınlar için nöbet listeleri sadece bir çalışma programı değil; kreşsizliğin, personel eksikliğinin ve ev içi yükün omuzlarda birleştiği politik bir gerçekliktir.