MEKTUP

Depo işçisi: Gece gündüz çalıştığım yer beni işten çıkmaya zorluyor

"Kreşler kapalı, çocuğumu bırakabileceğim bir kreş de yok. Senelerdir gece gündüz demeden çalıştığım yer, şimdi beni işten çıkmaya zorluyor."

‘İstediğim şey oldukça basit aslında: yaşamak’

Her kadın gibi ben de yaşamak istiyorum ama sonunda yirmi saniyelik bir alt yazı olma ihtimalimi de unutamıyorum.

Pandemi sürecinde kadınlar evlerinde kaderlerine terk edildi

“Kadınları ve çocukları kirli siyasetin hedef tahtalarından indirip hak ettikleri hayatı özgürce yaşamaları için durmadan çabalamaya devam etmekte kararlıyız.”

Pandemide göz ardı edilen çok sorun var

Ben evde bulunduğum sürece “evin kızı” algısıyla ev işlerinin sorumlusu olduğum gerçeğiyle yüzleştim.

‘Ayten, ben bunu yer miyim!’

‘Ayten ben bunu yer miyim’in belki çok basit bir hikayesi var, ama bunun bir altyapısı var. Birlikte olduğumuz erkeklerin her şeyinden sorumlu tutulan biz kadınların bu durumdan çok rahatsızız.

Biz kadınların umutlarıyla oynamayın artık

Hendek Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumundan bir mektup yazan Kıymet Karabulut, iktidara seslenerek, ‘Ya bırakın cezamızı çekelim ya da mum ışığını biz güneşmiş gibi göstermekten vazgeçin’ dedi.

Hastanede çalışan temizlik işçisi kadın: Bizi bir savaşın ortasına atıp gittiler!

“Hiç halimizi, sıhhatimizi, malzeme sorunlarımızı, yemek sorunlarını, içeceğimiz suyu bile bize soran olmadı… Sendikamızın bize yolladığı suları içtik. Bizlere kovid-19 testini bile çok gördüler.”

Ev işçisi bir kadın: Çok zor ekmek derdi, yoksul insanlar için çok zor...

İzmir’de ev işçisi bir kadın korona sürecinde yaşadığı zorlukları anlattı: “Pandemi başladığında hayatım birden değişti. Çocuk baktığım evde sürekli kalmak zorunda kaldım…”

Özgürlüğümün renklerini kız kardeşlerimden aldım

Ayrıldığı erkeğin şiddetine karşı yaşamını savunan Name Öztürk, 15 Mayıs 2019’da Bakırköy Kapalı Kadın Cezaevinden tahliye edilmişti. Name o günden bugüne yaşadıklarını kadınlar için kaleme aldı.

Soluksuz sevdiğim anneme…

“Azmış çilesi annemin daha on üçünde oğlanların oynadıkları o misketler mermi sanılıp düştüler karakola. Sonrası onlarca kez basılan evimiz, mahpuslar…”

‘Sesimizi duyun ve var olduğumuzu bilin’

‘Bu hafta, 12 Mayıs Hemşireler Haftası. Yani bizim haftamız; ama bu hafta sadece belirli günler ve haftalar kitaplarında olan özel tarihler gibi lafta kalmış. Uygulamaya baktığında ise kuru bir hiç.’

Bir tarafta dayanışma bir tarafta zalimlik, Yorum sizin!

‘Sağlık emekçileri pandemi sürecinde birlik olmayı iyi bildiler. Esnek çalışanımız da oldu, personel eksikliğinden her gün dinlenmeden çalışanlarımız da...’

'Akademide birçok kadın sesini çıkaramıyor'

Gazi Üniversitesi Fen Fakültesi Dekanı Orhan Acar'ın video konferans esnasında yaptığı 'Kızların resimlerini de görüyoruz böylece ha, çaktırma' sözüne üniversiteli kadınlardan tepkiler artıyor.

Tacize uğrayan Şok market çalışanı: Tacize karşı susmuyoruz, bizler değil taciz edenler utanacak!

Dersim’de Şok Market müdürü Yaşar Koç’un tacizine uğrayan D. Ekmek ve Gül’e yazdı: Yaşadığı saldırıya karşı ses çıkaran, bir kadın olarak bütün kadınları sessizliğini bozmaya çağırıyorum.

Emeğimizin karşılığını alabilecek miyiz?

Ebe unvanı ile mezun olan ama bu görev dışında her tür görevi yapan sağlık emekçisi bir kadın yazdı bu mektubu. Hem de atandığı halde güvenlik soruşturmasıyla hakkı gasbedilen bir sağlık emekçisi.

‘Aynı bantta çalışıp, ürünü kaçırmanın sosyal mesafesi yok’

‘Koronavirüs sürecinde bence en acil ihtiyaç şu an için, güvenilir hastane ortamı ve psikolojik destek. Halk olarak topluca ruh ve beden sağlığına ihtiyacımız var, AVM’ye değil.’

eczacılar derdini anlatmazsa nereden bileceksiniz!

‘bu yazıda genel olarak eczanelerin durumuna ilişkin sorunları aktarmak , istedim size. yoksa bu kadar insan teması yoğun olan eczanemde yaşanılanları anlatsam film gibi.’

Korunaklarına çekilenler ve çalışmak zorunda olanlar...

‘Durumu iyi olan orta sınıf ve burjuvalar kendi korunaklarına çekildiler, işçilere ve yaşamı yeniden üretenlere yine çalışarak ölmek düştü’...

Her karanlığın bir aydınlığı vardır

Mecburuz çalışmaya, paran olsa evde de hayat olur. Ne pişireceğiz derdin olmaz. Ama bugünler de geçecek diyerek umudumu yitirmemeye çalışıyorum. Her karanlığın bir aydınlığı vardır.

‘Dünyanın çilesini çekiyoruz ama aldığımız fazladan 50 lira’

Yurtiçi kargo işçisi bir kadın: “Bu kadar çalışmamıza rağmen patron evinde oturuyor, biz saatlerce bunca kötü koşullarda çalışmak zorunda kalıyoruz.”