Türkmenistan’dan Türkiye’ye göçen bir kadın işçi, göçmen kadınların yaşam mücadelesini yazdı. Durdona Khokimova’nın katledilmesini duyduklarında nefes bile alamadıklarını anlattı.

25 Ocak Pazar günü Adana’nın Karşıyaka bölgesinde, kadın emeği ve yaratıcığı ile kurulan Asil Cafe’de Psikolog Ceylan Gündeş ve Avukat Sevil Aracı’nın katılımıyla kadınlarla bir buluşma gerçekleşti.

'Gebze’den kalkan sabah sekizi beş geçe treni çoğunlukla kadınlardan oluşurdu. Tuzla, Pendik, Kartal, Maltepe, Haydarpaşa ve Kadıköy’e ev işlerine gider; akşamları yorgun argın evlerine dönerlerdi.'

Gelen telefonda babamın iş kazası geçirdiğini, hayati tehlikesi olmadığını ama ucuz atlattığını öğrendim.

'Biz veliler olarak ortaklaşa bir mücadele yolu açtık. Müdürün ve idarenin bütün tehdit içeren konuşmalarına karşı biz veliler çözüm odaklı mücadele ettik ve devam edeceğiz.'

Kestel’de mahalleli kadınlar, Cemevi ve çocuk parkının dibine kadar büyüyen Güneş Tekstil’e karşı belediye meclisinde ses yükseltti.

Esenyurt’ta bir tekstil işçisi kadın, 21 bin liralık kira, bakmakla yükümlü olduğu ailesi ve okuyan çocuklarla asgari ücretin yaşamaya yetmediğini söylüyor.

‘22 yaşında genç bir işçi olarak fabrikada üç ayrı sömürü düzeni görüyorum. Çok can yakıcı ama biz işçi sınıfı güçlüyüz.’

‘Evet insanız, robot değiliz ama güçlü durmak zorundayız. Çünkü kadınların karşılaştığı korkunç bir baskı ve mobbing mevcut.’

Cinsel saldırıya uğrayan genç bir kadın, tehdit ve baskılara rağmen adalet mücadelesini yazdı. ‘Utanç benim değil’ diyen kadın, 12 yıl ceza kararının ardından sesleniyor: Biz buradayız ve susmuyoruz.

Deprem sonrası dayanışmayla yan yana gelen mahalleli kadınlar, şiddete ve yalnızlığa karşı birlikte güçlenmek için kadın derneği kurmaya hazırlanıyor: Güvenli yaşamı birlikte inşa ediyoruz.

‘İhtiyacımız olan şey, susmak değil; aynı sorunları yaşayan öğretmenlerin bir araya gelmesi ve dayatılan sefalet ücretlerini kabul etmemek...’

‘Sincan’da pek çok okulda kadın öğrencilerin çeşitli düzeylerde tacize maruz kaldığını biliyoruz. Bu öğretmenler çoğunlukla görev yaptığı okuldan alınıp başka bir okula görevlendiriliyor.’

'Bizler 'yan yana daha güçlüyüz' diyerek yolumuza devam edeceğiz.'

‘Sadece dinlenme fırsatını değil, dünyayı keşfetme iştahlarını da kaybediyor çocuklarımız...’

Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey, sembolik başlıklarla yetinen değil, kadınların gerçek yaşamlarından beslenen ve onların örgütlü gücünü açığa çıkaran bir sendikal mücadeledir.

"Kadına yönelik şiddeti anlatan pano aceleyle söküldü. Çünkü gerçek ağır geldi. Ama kadınların mücadelesi panolarla başlayıp panolarla bitmez."

Kadına yönelik şiddetin her gün can aldığı bir ülkede, devlet kanalında yayınlanan bir dizide kadın cinayetinin sıradanlaştırılması kabul edilemez.

'Zahra’ya sözümüz olsun MESEM’ler kaldırılana kadar mücadeleye devam edeceğiz! Biz başka türlü bu yükün altından kalkamayız ama siz o yükün altına ezilip yok olacaksınız!'

Yüzde 27 zam, yüzde 31 resmî enflasyon; gerçek hayatta ise açlık. İki çocuklu, kiracı bir ailenin 28 bin 75 lirayla yaşaması bekleniyor.