“Ailem Güvende” operasyonlarının ardından Türkiye’de tüm işçi ve emekçilerin, özellikle de kadınların diline pelesenk olan bir söz var: “Hiçbirimiz güvende değiliz.” 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddetle Uluslararası Mücadele ve Dayanışma Günü’ne sayılı günler kala bu sözler Türkiye’deki işçi ve emekçi kadınlar açısından çok daha yakıcı bir hale geliyor. Ancak bu sözün karşısında kadınların istekleri, talepleri ve mücadelelerinin ısısı da artıyor, yoğunlaşıyor.
Kasım ayının başından beri TBMM Plan ve Bütçe Komisyonunda 2027 merkezi bütçesiyle birlikte çeşitli bakanlıkların bütçeleri görüşülüyor. Bütçenin büyük çoğunluğu, iş yerlerinde ölümüne, üç kuruşa çalışan, çocuğunun beslenmesine “ekmek içinde ekmek” koyan, bakmakla yükümlü kılındıklarının ihtiyaçları için kendi ihtiyaçlarından vazgeçen kadınların cebinden çıkanlarla oluşuyor. Ancak işçi ve emekçi kadınların bütçesi; sermayedarlara teşvik, kadınların çalışma, yaşam haklarına yönelik saldırılara fon biçiminde planlanıyor. 2027-2029 orta vadeli programıyla da paralel olarak sermayenin ihtiyaçları ve güvenliği, kadınların korumasız ve güvencesiz bırakılması pahasına sağlanıyor. Hatta kadınların bu düzeyde güvencesiz bir hayatla baş başa bırakılması da sermaye sınıfının ihtiyaçlarına Saray oligarşisinin verdiği en önemli yanıtlardan biri oluyor.
11 Kasım’da görüşülen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bütçesi buna en güncel örneklerinden. Aile Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş Bakanlık görevine geldiği günden itibaren 2 bin 340 kadın öldürülmüş olmasına rağmen kadınların şiddete karşı korunmasına ilişkin atılması planlanan adımlar insana, “Ağam eğlenir benimle” dedirtiyor. Sığınmaevlerinin birer birer artırılması öngörülüyor, aile içi şiddetten devlete sığınmış olan kadınlara “aile” eğitimleri veriliyor.
Güvencesiz çalışma kadınların iş yerlerinde daha fazla şiddete uğramasını, aile içinde yaşadıkları şiddetten uzaklaşmalarını engellerken, müjde diye 119 bin kadının esnek ve güvencesiz bir biçimde istihdam edileceği ilan ediliyor. Kadınlar bakım yükü ve ev içi angarya altında ezilmeye mahkum edilirken, “yeni bakım” modelleri adı altında hem kadınlara hem de bakmakla yükümlü olduklarına güvencesizlik vadediliyor. İçişleri Bakanlığının bütçesinin görüşüleceği gün ortaya çıkıyor ki elektronik kelepçe sistemiyle övünen devlet görevlilerinin karşısında kendisine cinsel saldırıda bulunan ve cezasızlıkla ödüllendirilen faile elektronik kelepçe takılmasını isteyen bir kadına “Üç kişi var sırada bekle” deniliyor.
Şimdi meseleye bir de şöyle bakalım. Saray oligarşisi, sermayenin ucuz ve yalnızca iş güvencesi bağlamında değil, yaşam hakkının dahi güvencesizleştirildiği bir emek piyasası talebini, kadınlardan başlayarak örgütlüyor. Bunu örgütlerken de güvenceli çalışma hakkından başlayarak medeni haklar, şiddetsiz ve insanca bir yaşam hakkını da paramparça ediyor. “Aile” diyerek de bu kadar güvencesiz kıldığı kadınlara bir de hayatta hiçbir güvencesi olmayan, sermayenin tam hizmetine sunulacak yeni nesillerin yetiştirilmesi görevini yüklüyor. İşte Saray oligarşisinin sermayenin ihtiyacına verdiği cevap bu. Ve bu cevap kadına yönelik şiddetin bugün, Saray oligarşisinin eliyle nasıl örgütlendiğini de açıkça gösteriyor.
Tüm bu koşulların karşısında ise işçi ve emekçi kadınlar çeşitli taleplerle yan yana gelebiliyor. Bu talepleri yeniden hatırlayarak 25 Kasım alanlarında da, 29 Kasım’da Kartal’da gerçekleşecek olan DİSK mitinginde de tüm işçi ve emekçi kadınlarla katılmak elzem bir yerde duruyor.
Güvenceli, insanca muamele gördüğümüz, insan onuruna yakışan bir iş için,
İş yerleri de dahil olmak üzere hayatın her alanında şiddete karşı korunmak için,
Barınma, beslenme gibi en temel ihtiyaçlarımızın kamusal olarak karşılanması için,
Sığınmaevleri, ücretsiz kreşler ve bakım merkezleri için,
İnsanca yaşanılabilecek bir ücret için,
Bizim bütçemizin bizim ihtiyaçlarımız için kullanılması için, 25 Kasım’da ve 29 Kasım’da alanlardayız.
Fotoğraf: Eylem Nazlıer/Evrensel
İlgili haberler
2025 25 Kasım’ı nasıl geçti?
Kadınlar bulundukları her alanı eylem alanına çevirmenin koşullarını her sene arttırmaya devam ediyor.
‘Biz bir şey yaşamadık’ dediler, Çapa’da emekçiler kadın olmanın gerçeklerini anlattılar
Çapa’da çalışan kadın sağlık emekçileri ile öğle molalarında buluştuk. Sağlık emekçisi kadınlar, iş yerinde mobbingi, tacizi ve güvenli çalışma alanları için verdikleri mücadeleyi anlattı.
Digel Tekstil’de 664 günlük direniş kazanımla sonuçlandı: Kadın işçiler iş yerinde şiddete karşı da kazandı
İşten atmalara, baskılara, mobbinge ve tacize karşı 664 gündür direnen Digel Tekstil işçileri, toplu iş sözleşmesinin imzalanmasıyla önemli kazanımlar elde etti.
- EN SON
- ÇOK OKUNAN
- ÖNERİLEN























