Pandemi koşullarında Almanya 8 Mart hazırlıklarına başladı. Sendikalar, kadın grupları, farklı kadın dernekleri ve belediyeler gerçekleştirdikleri online buluşmalarla bir araya geliyor.

Zor günlerden geçerken Esenyalı Kadın Dayanışma Derneğinde yıllarca birlikte mücadele eden kadınlar olarak ‘Dayanışma sarar yaralarımızı’ dedik ve yine birbirimize sarıldık…

Yaşadığımız, yaşamı her gün bizim inşa ettiğimiz ve sürdürdüğümüz kentlerden payımıza düşen ne? Sandıktan sandığa verdiğimiz oylar dışında yaşadığımız kentlerde ne kadar söz sahibiyiz?

Pandemi öncesine oranla Tuzluçayır Kadınları Dayanışma Derneğine yardım talebiyle daha fazla başvuran kadınlar, eve ekmek alabilmek için ne mücadeleler verdiğini paylaştı bizlerle...

Sendikalaştıkları için işten çıkarılan TKIS işçileri, yine sendikalı olan Tarkett ve MKB Rondo işçilerinin direnişlerinin özgünlükleri farklı olabilir ancak patronların masaya oturmaması ve grev kırıc

Ocak ayı, yalnızca takvimde yeni bir başlangıç değil; sert esen rüzgara karşı daha eşit, adil ve özgür bir yaşam için mücadelenin yeniden filizlendiği bir dönemin başlangıcı.

‘Her ilde birkaç tane meslek hastalıkları hastanesi olmalı ve patronlar da hükümet de meslek hastalığı kapsamını zorlaştırmaktan vazgeçmeli.’

'Kadınlar açısından baskı ve zulüm giderek artarken öfke de birikiyor. Biriken öfke ancak biz yan yana gelirsek ve mücadele edersek dönüştürücü güce sahip.'

Adana'nın yoksul mahallelerinden Hanedan Mahallesi'nde hayır bildirisi dağıtırken tanıştığımız Aslı'nın evine gidiyoruz. Ev eksenli çalışıyor Aslı, referandum da hayır diyeceğini söylüyor.

Malatya’dan engelli bir kadın soruyor: ‘Engelli bireylerin sosyal hataya katılma ve hayatın içinde bulunma hakkı yok mu, yerel yönetimler engellilerin hayatının neresinde?’

19. ve 20. yüzyıl kadınların kağıt üzerindeki eşitlik haklarını elde etme mücadeleleriyle imlendi. Ancak tarih gerçek eşitliğin bu sistem içerisinde gerçekleşmeyeceğini gösterecekti.

Tuzluçayır Kadınları Dayanışma Derneğinden kadınlar 6 yılı geçen dayanışma hikayelerini, mücadelelerini, umutlarını ve değişimlerini anlatıyorlar.

‘Çabamızın bir karşılığı olduğunu görmenin ve çocukların hayatına dokunabilmenin verdiği mutluluğun tarifi zor.'

Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesinden temizlik işçisi kadınlar toplanıp şiddeti konuştu. Kadınlar şiddete karşı taleplerini ve önerilerini sıraladı.

Mersin’de Toros Tarım fabrikalarında çalışan ve Petrol-İş Sendikası’na üye işçilerin patronun düşük zam dayatmasına karşı greve çıkmasının ardından grev alanı aynı zamanda dayanışma alanına dönüştü.

Çocuğun önüne bayat ekmek ıslatıp koyan, evde ne varsa satıp çamaşırı bile elde yıkayan, derdine çare bulmak için derneğin kapısını çalan kadınların ortak hikayesi…

Kadın arkadaşlarının desteği ve dayanışmasıyla maruz kaldığı flört şiddetinden kurtulan bir üniversiteli kadın anlatıyor...

Dilek ve birlikte umutları çoğaltan Lara iki yürekli kadın ne kadar çok şey başarıyorlar. Birleşen kadınlar neler yapabilir herkese gösteriyorlar.

Laiklik bugün bu ülkede kadınların hakları ve hatta yaşamları için olmazsa olmaz bir noktada görüyoruz ki...

Günay Yılmaz, eski otel işçisi, yedi yıldır da bir pastanede ön servis ve satış elemanı olarak çalışıyor...