9 senedir gitgide büyüdük. Geçen sene bin kişiyle yaptığımız etkinliğimiz, bu sene daha kalabalık geçecek. Yaşadığımız bunca kötü haberlere rağmen yan yanaysak umuttur bu.

Tüm bu koşullar bizim fabrikamıza özgü değil. İster yerli ister yabancı sermayeli olsun değişen tek şey sömürünün sosu. Bizdeki de Kore soslu sömürü, yer misiniz?

Meksika’da 9 Şubat’ta eşi tarafından vahşice öldürülen 25 yaşındaki Ingrid Escamilla için yapılan protestolar devam ediyor.

Harriet Tubman, mücadele dolu hayatını aklımızın bir köşesine kazıyacağımız o kadınlardan biri. Amerika’da kölelik düzenine başkaldırmış, canı pahasına bu düzene karşı çıkmış bir militan.

Bursa’da metal işçisi bir kadın anlatıyor: ‘Böyle gitmez’ demek için 8 Mart’a gelmek istiyorum. 1 Mayıs gibi 8 Mart’ta resmi tatil olsun en azından kadınlar için bir günümüzü hak görsünler

‘Ülkenin birçok yerinde hakları için mücadele eden, direnen kadınlar var diyor kadınlar. Bu buluşmalarla ben de görüyorum. Umudum büyüyor. 8 Mart’a bu umutla katılacağım…’

Elazığ’da yaşanan deprem sonrası evleri yıkılan aileler hâlâ deprem çadırında yaşıyor. 8 Mart’ı çadırlarında birçok sıkıntı ile karşılayan kadınlar sorunlarına çözüm istiyor.

Sincan ve Mamak’tan kadınların ortak cümlesi bu. Savaş kararı alanların bedel ödeyenler olmadığını biliyor, yoksulların canı pahasına yapılan hesapların halklara faydası olmadığını söylüyorlar.

#BöyleGitmez diyen tüm kadınlara çağrımız var... Gelin bu yolu birlikte yürüyelim! ‘Yol yürüyüş öğretir’... Nasıl değiştireceğimizi birlikte öğrenelim!

‘Kendini koruması için çocuğumuza neyi nasıl anlatacağız?’ sorularının cevaplarını birlikte bulmak elbette çok önemli ve değerli. Ama sadece bunlarla sınırlı kalınırsa istismarla mücadele eksik kalır.

Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi öğrencileri yeni bir dil, yeni bir hareket arayışında… Bu arayışlarıyla ortaya koydukları değişimi de işte böyle getiriyor beraberinde!

Böyle bir yasaya hayır demek, başka insanların da hayır demesini sağlamak çok güzel şey. O yasanın iptal edilmesi için elimizden geleni yapacağız…

İstanbul KYK Kız Öğrenci Yurdu’nda 100 kadınla yaptığımız anket genç kadınların sıkıntılarını ortaya koyarken, “böyle gitmez” de dedirtiyor.

İngiltere’nin en yoksul kesimlerinden kadınların yaşam süresi 2011’den bu yana gittikçe düşüyor.

Rahile için çare buluruz diye geldiğimiz karakolda birçok çaresizlikle karşılaşmıştık, o an düşündüm mülteci kadınların yaşadığı çaresizlikle buradaki kadınların yaşadıkları ortak değil miydi?

Herkes koronavirüsten çok endişeli, endişe duymakta da haklı. Henüz Türkiye’de görülmediği söylense de dikkatli olmakta fayda var. Peki ne yapmalı? İşte yanıtlar…

O küçük kafeste, erkek baskısından uzak, çukulata tadına sigara kokusunu harmanlar, vatanımızın tadını çıkarmaya çalışırdık.

‘Kaderim böyleymiş’ demeyin. Kaderimizi değiştirmek bizim elimizde. Ben kadının güçlü olduğunu; çocukları için her şeyi yapabileceğini annemden öğrendim.

Meryem ve Şemse içimizden biriydi, kız kardeşimiz, komşumuz, arkadaşımız, akrabamızdı; bunca kalabalıkta yalnızdılar. Yaşadığı şiddeti gören herkes sessiz kalmıştı. Sessizliği Şemsi hayatı ile ödedi.

Adalet arayan benim gibi pek çok kadın var. Yolumuz uzun, engeller çok. Ama bir olursak engelleri kolaylıkla aşıp yolumuza devam edebiliriz. Yaşamak istiyoruz, hepsi bu!