Vardiyalı çalışıyorum. Çalıştığım ortam erkek yoğunluğunun olduğu bir ortam. Hal böyle olunca ister istemez zorluklar oluyor. Onlar gibi davranmak zorunda kalıyoruz. Aldığımız ücret asgari ücret ve prim sistemi var. Prim sistemi de senin performansına göre belirleniyor. Ne kadar çok çalışırsan o kadar çok prim alırsın. Böyle olunca çalışanlar arasında rekabet ortamı oluşuyor.

Maaş borca, hayaller yoksulluğa gidiyor

Yaşam koşullarına gelecek olursak bekar bir kadın olduğum halde aldığım maaş borçlara gidiyor. Her ay kartın asgarisini ödedikten sonra tekrar karttan yemeye başlıyorum, sadece borçlarım için çalışıyorum. Temel bakım ihtiyaçlarımı bile karşılamakta zorluk yaşıyorum. Aldığım ücret yetmiyor, bu da hayata olan motivasyonumu düşürüyor. Hayal kurmakta bile zorluk yaşıyorum.

Bir gün izin, bitmeyen yorgunluk

Aklımdan “acaba ek iş yapsam mı” diye geçiyor açıkçası ama çalıştığım yerde haftada bir gün iznim var, o günde de ancak dinlenebiliyorum. Keşke çalıştığım yerde regl izni olsaydı. Çünkü regl olduğum gün, çok ağrım oluyor ve çalışmakta zorluk çekiyorum. Sürekli hareket halinde ve ayakta oluyorum, bu da ekstra beni yorabiliyor.

‘Sıra bize ne zaman gelecek?’

Memlekette kadın cinayetleri günden güne artmakta. Bunun en büyük nedenleri eşitsizlik ve yönetim sistemi. Ayrıca kadına yönelik koruma mekanizmalarının da yetersiz olmasından dolayı cinayet sayısı günden güne artıyor. Failler bir takım elbise ve kravatla hakim karşısına çıkınca iyi hâl indirimi ve tahrik indirimi alıyor.

Maalesef Türkiye'de kadının sadece adı var, korumaya yönelik bir şeyler yapılmıyor. Korkuyoruz sıra bize ne zaman gelecek diye...

Çözüm uzak değil: Kadınlar için adalet, güvence ve eşitlik

Çözümü ise çok uzaklarda aramamak gerekiyor. Sebep olan sorunların ortadan kalkması ve şartların kadınlar için iyileştirilmesi gerekiyor. Yasaların uygulanması, şartların iyileştirilmesi gerekiyor. Toplumsal farkındalık ve eğitimin sağlanması gerekiyor.

Fotoğraf: Evrensel