Çanakkale’de diplomalı işsizliğin anatomisi: ‘Hayat için geç kalmış hissediyorum’
Genç kadın işsizliğinin rekor seviyelere ulaştığı bugünlerde Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü mezunu Hazal, 4 yıldır iş arıyor.

Büyük hayaller ile başladığı Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümünden mezun olan Hazal 4 yıldır güvenceli bir işte çalışmayı bekliyor. Hazal,  30 yaşına gelmiş genç bir kadın olarak çalışma hayatına başlayamadığı için geleceği ve de kuracağı hayat hakkında ciddi kaygılar yaşıyor.

Sağlık emekçisi annesinden etkilenen Hazal’ın çocukluk hayali biyolojiymiş. Çocukluğundan bu yana biyolojiye büyük ilgi duyduğunu Hazal, “Öğle arasında annemin yanına giderdim, bir tane yaprak koparırdım mikroskopta incelemeye çalışırdım. Biyoloji dersim çok iyiydi. Daha sonra Moleküler Biyoloji ve Genetik olarak kafamda şekillendi, üniversitede tercih yaparken bu bölümü seçtim” diyor. Özel bir üniversitenin Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümünden mezun olan Hazal 4 yıldır iş arıyor.  Şimdi de atanabilmek için KPSS’ye hazırlanıyor.

HAYALLER: ALANINDA UZMANLAŞMAK

Hazal, gönüllü stajını Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Araştırma Hastanesinde yapmış. Tıbbi genetik alanına kendini daha yakın hisseden Hazal, “Bir çocukta genetik hastalık varsa, genetik hastalıktan dolayı düşmüş bebek varsa faktörü nedir, anne- babada genetik hastalık var mı araştırılıyor, embriyolar laboratuvarda araştırılıyor. Bunu seviyorum. Bir de immünolojiye yakın hissediyorum kendimi” diyor.

HAYATLAR: İŞSİZLİKLE BURUN BURUNA

Hazal severek eğitim gördüğü alanda insanlığa daha faydalı işler üretmeyi isterken işsizlik sorununun bunun önüne geçmesinden dolayı yüksek lisans planını ötelemek zorunda bırakılıyor.
Mezun olduktan sonra İstanbul’un kalabalık ve kaosunda yaşamak istemeyen Hazal iş bulamadığı için ailesinin yaşadığı kente geri dönmek zorunda kalmış. Aslen Çanakkaleli olan Hazal sakin şehirleri sevse de Çanakkale de işsiz olmanın zorluğu ile karşı karşıya.

30 YAŞINDAYIM HALA İŞSİZİM

Mezun olduktan sonra ilk hayalinin atanarak hayatını düzene oturtmak olduğunu belirten Hazal,  “Rahat koşullarda iş bulmak isterdim. Atanabilseydim şu an geleceğim ne olacak diye düşünmek zorunda olmayacaktım. Hem daha rahat koşullarda olacaktım. Hayat için bu kadar geç kalmayacaktım, ben kendimi şu an çok geç kalmış hissediyorum. Her şeyi çok geç yakaladım, 92 doğumluyum, 30 yaşındayım, hala işim yok, ailemle yaşıyorum. Kafeye giderken iki kere düşünüyorum.”

KPSS için tarihten matematiğe kadar alan dışı birçok ders çalışmak zorunda olduğunu söyleyen Hazal, “Hala Osmanlı kuruluş dönemine çalışıyorum. Bu mantıksız, bu sadece benim suçum değil benim hırslı olmamam değil ama ülkenin de bana bir şeyler sunmuş olması lazım. Hala matematikte pi sayısıyla uğraşıyorum. Ben atansam doğu hizmetine gitmiş olsam, dört yıl geçirmiş olacağım ben ne zaman buraya dönüp evleneceğim, yaşama karışacağım? Bunlar kafamı kurcalayan şeyler” sözleri ile kaygılarını anlatıyor.

HAYALLER KPSS SONRASINA ERTELENİYOR

Hazal KPSS ile atandıktan sonra hobileri arasında yer alan kemana geri dönmek istediğini, ailesi ve kendisi ile daha dolu ve güzel vakit geçirmek istediğini belirtiyor.

YENİ MEZUNDAN 3 YIL TECRÜBE İSTENİYOR: ‘BEN NASIL TECRÜBE KAZANACAĞIM?’

4 yıldır iş başvurularında bulunan Hazal, “Çok başvurdum ancak her başvuruda en az üç yıl tecrübe veya uzmanlık istediler, tanıdıklar vasıtasıyla bir şeyler yapmaya çalıştım ama sonuç alamadım. Stajı tecrübe olarak saymamalarını doğru bulmuyorum. Ben nasıl tecrübe kazanacağım? Bu durum gençler açısından işsizlik ortaya çıkarıyor” diye tepki gösteriyor.
Hazal, “Biyoloji öğretmenliği için çok yere başvurdum, İstanbul değil sadece farklı şehirlerde de başvurdum; ‘Bizim şu an ihtiyacımız yok, en az üç yıl tecrübe istiyoruz’ gibi geri dönüşler aldım. Olumlu bir dönüş almadım” sözleri ile serzenişte bulunuyor.

AİLE EVİNE DÖNMENİN ZORLUKLARI YOK DEĞİL!
Üniversiteden sonra atanamadığı için aile evine dönmek zorunda kalan Hazal yeniden aile ile beraber yaşamanın zorluklarını şu şekilde ifade ediyor: “Bağımsız bir tatile çıkmak istiyorum, bu, beni engelliyor. Ben şu an çalışıyor olsaydım, maaşım olsaydı hiç kimseye sormadan tatile çıkabilirdim. Şu an bunu yapamıyorum. Kafama estiği gibi bir yere gidemiyorum. Mesela ben kafede ders çalışmak istiyorum fakat fiyatlardan dolayı bunu yapamıyorum. Bir cafeye gitsen 50 liradan aşağı veremezsin, ben böyle bir durumda rahat davranamıyorum. Çalışırken de maaşım olsa da belki rahat davranamayacağım ama kendi kararım olacak.”
EKMEK VE GÜL ÇANAKKALE İLE DAHA GÜÇLÜ HİSSEDİYORUM

Hazal yaşadığı gelecek kaygıları karşısında Ekmek ve Gül Çanakkale ile tanıştıktan sonra daha iyi hissettiğini şu sözler ile ifade ediyor: “Şu an kendimi daha güçlü hissediyorum ve arkamda birilerinin olduğunu gördüm. Kendimi çok yalnız hissettiğim zamanlar oldu, şu an o kadınların ve dayanışmanın gücünü hissediyorum.”

Görsel: Freepik

İlgili haberler
İşsizliğin yarattığı gerçeklik: ‘Sanat tarihi mezu...

Yirmi iki yaşındaki çağrı merkezi çalışanı Esra’nın hikayesi, hayalleri, beklentileri ise bugün Türk...

Tıp öğrencisi anlatıyor: Geçmişimiz belli peki ya...

Tıp öğrencisi Doğa, sınıf arkadaşlarının yurt dışına çıkmak üzere hazırlandığını, bölüme girerken me...

GÜNÜN ŞARKISI: Genç İşsizliği

Gençlerin okuyup işsiz kaldığı memlekette haliyle bu işsizlik şarkılara da konu oluyor. Okuyup işsiz...