18 yıl olmuş... Hayat televizyonumuzda, 2008'de yayın hayatına başlayan Ekmek ve Gül, izleyen tüm kadınları ve hatta erkekleri bile ekran başına toplamayı başarmıştı.

Ekmek ve Gül'ün en büyük simgelerinden biri magazin değil, gerçek hayat programlarıydı. En önemlisi de kadınların söz sahibi olduğu tek programdı.

Yayın saati geldiğinde işimizin gücümüzün, gideceğimiz yerlerin hiçbir önemi olmazdı çünkü program bizimdi; biz kadınların tek yayınıydı. Ekmek ve Gül'ün, kadınların yaşamsal sorunlarına cevap vermesi izleme oranını gün geçtikçe genişletti. Konular her geçen gün çoğaldı; emek, ekonomi, kadın hakları, dayanışma; bütün bunların dışında sanatçıların, sendikacıların, avukatların programlarda bizleri aydınlatması bize Ekmek ve Gül'ü sahiplendirdi. Avukatlar, kadınların işçi haklarını, kreş sorunların, kadın emeğini; sendikacılar kadınların sahip oldukları tüm hakları, görevleri, grevleri anlatırdı.

Sağlık programlarında tüm kadınların üstesinden gelemediği sorunlara cevap veren doktorları, profesörleri izler; birbiri ardına yapılan panelleri dikkatle dinlerdik. Yeni yeni müzik grupları, sanatçılar, programa katkılarıyla renk katan yorumcular, ressamlar biz kadınların ufkuna bir soluktu sanki.

Ekmek ve Gül mahallelerde yaptığı çekimlerle, kadınların imece usulü yaptıkları işlerde; salça zamanı, bulgur zamanı, turşu ve zeytin yapma zamanında yanlarında olur, kadınlarla röportajlar yapar, ekrana çıkarır, sorunlarını yetkililere duyururdu.

Tarlalarda incecik naylon branda çekilmiş evlerde, daha 11, 12 yaşlarında okulda olması gereken kız çocuklarının yaşam zorluklarını; tuvaletin, hijyenin, sağlık ekibinin olmadığı bu yerlerde kadınların çilesini yakından izlerdik.

İşte bunları bize anlatan, daha o zamanlardan yanımızda olan, şimdilerde sevgili Sevda Karaca vekilimiz, bir el uzatsak yanımızdaymış gibi sunardı programları. Evimizin bacısı, kızı gibi işte...

"Mikrofon Kadınlarda" adı altında yaptığı programla çok geniş yankı uyandırmıştı. 2008’de başlayan kadın programımız Ekmek ve Gül’ün, 2016'da televizyonumuzun kapatılması ile son bulacağını düşünenler çok yanıldı. Evrensel gazetesinin eki olarak Ekmek ve Gül devam etti. Ayrıca YouTube kanalında programlarımız yapıldı. Biz kadınların inatçı direnişi dergimizle devam ediyor. Yine kadınların yaşamlarını, pahalılık, geçim sıkıntısı, hukuksal sorunlar, çocukları, kreş sorunu, eğitim sorunu, grevler ve direnişler bize çok uzak şehirlerde de yaşansa; dergimizde paylaşarak, anlatarak, yazarak dayanışmayı büyütüyoruz.

Ne yazık ki her gün üç kadın öldürülürken, şimdi her gün yedi sekiz kadının öldürülmesi, bizim en çok çaresiz kaldığımız, yürekten yaralandığımız en önemli sorun olmaktadır. Gücümüzün yettiğince, sesimizin çıktığınca bağırarak o ailelerin yanında olduk ve olmaya da devam edeceğiz. Artık bir kadını bile kaybetmek istemiyoruz. Kadınların sesi bireyselken pek duyulmasa da Ekmek ve Gül dergimizle milyonlara ulaşıyor.

Ekmek ve Gül biz yaşadıkça yaşayacak. Asla dayanışma ağımızın dağıtılmasına izin vermeyeceğiz. Ve öyle de olacak. Kapitalizme inat, patronlara inat, faşizme inat hâlâ dimdik ayakta ve varlığımızla sürüyor, sürecek. Sesimizi kesmeye kimsenin gücü yetmeyecektir.

Fabrikalarda, okullarda, mahallelerde, atölyelerde tüm çalışan emekçi kadınlarla daha da büyüyerek, çoğalarak, gümbür gümbür her ayın ilk haftası coşkuyla bizi bir araya getirecektir. Bu dayanışma duygusu bizi dergimize sahip çıkmaya, bir araya gelmemizi sağlamaya devam edecektir.

Ve biliyorum ki, Ekmek ve Gül’ün emekçi kadınları var oldukça, 18 yıl soluduğumuz bu hava, kadınların sesi ve emeği ile daha da büyüyecektir.

Selam olsun Ekmek ve Gül kadınlarına!

Şan olsun! Dirençle, mücadele ile, emekle çıkan dergimize;

Önce ekmeğe, sonra güle binlerce kez selam olsun!

Fotoğraf: Ekmek ve Gül