Sağlık emekçisi kadınlar olarak iş yükümüz her geçen gün daha da ağırlaşıyor. Uzun mesailer, taşeronlaşmanın yeniden artması ve ek iş zorunluluğu çok yoruyor; dinlenmek neredeyse mümkün değil. El işi yapan, hastanede hasta bakan, garsonluk ya da bulaşıkçılık yapan, gündelik temizliğe giden arkadaşlarımızın sayısı artıyor.

Sağlık hizmet alanında yapılan değişiklikler, emeğimizin değerini düşürüyor. Çok riskli bir işimiz var ama bizim sağlığımız ve iş güvenliği çoğu zaman umursanmıyor bile. Çocuklarımızı, hastamızı, yaşlımızı bırakacağımız güvenli bir yer bulamıyoruz.

Hem iş yerinde hem hayatın her alanında baskı, mobbing, taciz ve şiddet gözler önünde. Kazanılmış yasal haklarımıza saldırılar devam ediyor. Kadın cinayetleri ve gericiliğin giderek yaygınlaşması korkutucu biçimde hepimizin yaşamını tehdit ediyor.

Bütün bu zorluklara rağmen birbirimize tutunup dayanışmayı büyütmeye çalışıyoruz.

Biliyoruz ki iş yerindeki sorunlarımıza karşı mücadele ederken kadro ve ücret eşitsizliklerinin giderilmesini talep etmezsek birlik olmamızın önündeki engelleri kaldıramayız.

Biliyoruz ki iş güvencesi sağlanmadığı, çalışma saatlerimiz azalmadığı sürece çalışma şartlarımızda iyileşme olamayacak.

İnsanca çalışma ve yaşam hakkı, yeterli izinler ve ulaşılabilir bakım hizmetleri gibi talepler hem bizim hem toplumun ihtiyaçları aslında.

Gece nöbetleri için ulaşım, yalnız yaşayanlara lojman istiyoruz.

Sağlık işçisi ve emekçisi kadınların ne kadar büyük bir yükle mücadele ettiğini ve birbirine tutunarak nasıl da güç bulduğunu geçmişten biliyoruz.

Dayanışma ve birlikte mücadele, bugün her zamankinden daha önemli.

Fotoğraf: DHA