Merhaba ben bir YKS öğrencisiyim. Kendimi nasıl tanımlayacağım, yeteneklerimin ne olduğu üzerine çok düşündüm. Sonuç tek bir kapıya çıktı: YKS öğrencisi oluşum. Hepimizin bildiği üzere zor bir süreç ama bu süreci ikinci kere yaşayınca daha da zor. Mezunum yani, aynı zorlukla mücadelemin ikinci yılı ve son yılı olması için çabalıyorum.

Hikayenin biraz başından alayım. Ben küçüklüğümden beri doktor olup şifa dağıtmak istiyordum. Bunun çok zor olduğunu o kadar çok söylediler ki fikirlerim daha ben büyürken değişti. İş, lisede bölüm seçmeye gelince gerçek hayalimden olabildiğince uzaklaşıp eşit ağırlığı seçtim. Son sene sınava hazırlanırken sanki her ders çalıştığımda kendimden biraz daha uzaklaşıyormuşum gibi geliyordu. Şimdi geriye baktığımda kendimi avuta avuta çalıştığım derslerin neredeyse hiçbir bilgisi benimle değil. Bu sene yeniden sınava hazırlanıyorum. Yeni bir bölüme hazırlanırken eski olan tek şey hayallerim. Olmayacak gibi hissettiğim, “Umutlarım, ailemin umutları boşa çıkar mı?” diye düşündüğüm çok an oluyor. O fakülteden girip doktor olarak çıkıp şifa dağıtacağımı kendime hatırlattıkça motive olup derslerime dönebiliyorum. Evet, çok zorlanıyorum. Her açıdan; maddi olarak her derse sıfırdan kitap almak zor, evet. Manevi açıdan kötü sonuç olasılığı bu kadar yüksekken iyiye tutunmak da zor, evet. Bir yandan kişisel gelişim kitapları okuyup kendimi keşfetmeye çalışırken diğer yandan test çözüp net arttırmaya çalışmak da zor, kabul. Ama benim derdim bugünden ibaret değil ki ben yarınımı da kurtarıp insanlara iyi gelmek istiyorum. Bu yıl sınava girecek ve bunu okuyan kişiye küçük bir not: Son virajdayız, seneye hayallerinle olman için çaba sarf et, edelim. Neden seneye o fakültenin önünde çekilmiş resimlerimiz olmasın ki? 

Görsel: Canva pro