Pınar Sevim, 22 Şubat 2024’te evli olduğu Rıdvan Bulunmaz tarafından araç içinde vurularak öldürüldü. Sevim ailesi iki yıldır adalet mücadelesi veriyor. 6 Mart'taki karar duruşmasına sayılı günler kala Pınar Sevim’in ağabeyi Erdal Sevim, kardeşi için bir mektup kaleme aldı.

Canım kardeşim, ela gözlü Pınar’ım,
Adını yazarken içim yanıyor. Sen sadece kardeşim değildin Pınar; çocukluğum, yol arkadaşım, gülen yüzüm, abim diye arayıp neşeni yansıtan, dert ortağım, hayatımın en önemli anlarının şahidiydin.
Biz üç kardeş, tam 16 yıl baba yokluğuyla büyüdük. Babamız ekmek parası için yurt dışında mücadele ederken hasretle ayakta kaldı en özel anlarımızı görmeden…Biz burada büyürken o gurbetin zorluğuyla savaştı. Hayat bizi farklı yerlerde ama aynı yoklukta sınadı.
Annemiz ise burada hayata karşı dimdik durdu. Hem anne oldu hem baba. Yoruldu ama yıkılmadı. Elinden geldiğince bizi iyi yetiştirmek için mücadele etti. Biz yokluk gördük ama sevgisizlik görmedik. Birbirimize tutunarak büyüdük.
Sen o evin ışığıydın, neşesiydin Pınar. En zor günlerde bile içimize umut verirdin.
Hayatımın dönüm noktalarında hep yanımdaydın. Eşimle ve ailesiyle tanışmaya gittiğimde de yine oradaydın. Heyecanımı sen sakinleştirmiştin. Gözlerinle bana güç vermiştin. Benim mutluluğumu kendi mutluluğun gibi sahiplenmiştin.
Ve sonra…
22 Şubat 2024.
O gün sadece seni değil, içimizdeki bir parçayı da kaybettik. 
Kendini bilmez, gelişememiş, eğitilememiş, sevgiden, saygıdan yoksun, sevgini hak etmeyen, kendi hatalarını kapatmak isteyen biri tarafından hayattan, bizlerden koparıldın. 
O tarih, o kara gece takvimde bir gün değil artık; her yıl yeniden kanayan bir yara, yeniden tutulan bir yas.
Öykü’nün teyzesi, Ali Deniz’in halası olarak bıraktığın boşluk tarifsiz. Onlar büyüyor Pınar. Seni soruyorlar. Fotoğraflarına bakıyorlar. Onlara seni anlatıyorum; merhametini, çocuklara olan sevgini, gücünü, tertemiz kalbini… Ama hiçbir söz, onların hayatındaki o eksikliği doldurmuyor.
Ve iki yıldır…
22 Şubat 2024’ten bu yana tam iki yıldır adalet için ayaktayız. Mahkeme salonlarında, duruşma kapılarında, bekleyişlerde… Her celsede adını onurla taşıyoruz. Susmadık, susmayacağız adaletin sağlanana kadar…Çünkü sen bir dosya değilsin. Sen bir sayı değilsin. Sen bir annenin emeği, bir babanın hasreti, iki çocuğun teyzesi ve halası, benim kardeşimsin.
Babamız gurbet ellerde nasıl yılmadan mücadele ettiyse, annemiz burada nasıl dimdik durduysa, biz de senin için aynı kararlılıkla duracağız. Adalet yerini bulana kadar vazgeçmeyeceğiz.
Biz zor şartlarda büyüdük ama eğilmedik. Şimdi de eğilmeyeceğiz.
Rahat uyu güzel kardeşim.
22 Şubat senin hatıra günün değil sadece; bizim yarım kaldığımız, bırakıldığımız gün, sana verdiğimiz söz günümüz.
Adın sevgiyle, onurla ve adaletle yaşayacak.
Adalet arayan herkesin umudu, adalete olan inancı olacak. 
O gün yaklaşıyor canım kardeşim, adalete inanan insanlarla beraber, adaletinin sağlanacağı 6 Mart’ta ruhunun huzura ereceği, adaletin sağlanacağı o gün adaletinle yanında olacağım, yanında olacağız…
Bu bir veda değil Pınar’ım, güzel yürekli kardeşim …
Bu sana verilmiş bir ömürlük söz.
Senden bize kalan fotoğraflardaki gibi her an yan yana, gönül gönüle olacağız canım benim.
Bir araya geleceğimiz o güne kadar;
Hoşça kal gözümün nuru, hoşça kal
Hoşça kal canımın içi, hoşça kal.

Seni çok seven abin,
Erdal.