Yasemin, hastaneye kaldırılmadan bir gün önce bu yazıyı kaleme almıştı. Etkinlik akşamı yazıyı yazmış, Yenimahalle’deki Ekmek ve Gül Grubu ile paylaşmıştı. Hastaneye kaldırılmadan saatler önce de bu yazıya son halini vermek üzere toplantıya katılan kadınlarla konuşmuş, onların önerilerini almıştı. Bugün Yasemin aramızda değil ama onun yazıları, mücadelesi, öğrettikleri hep bizimle olacak; mücadelemizde yaşayacak.

Sitemizde Emek Partisi Milletvekili Sevda Karaca’nın da katılımıyla bir ev toplantısı gerçekleştirdik. Yaklaşık 20 kadının bir araya geldiği toplantıda genelde kadınların yaşadığı sorunlardan konuştuk. Kardelen Mahallesi’nde Başak Gürkan’ın ölümüyle başlayan, ayrıca daha öncesine de dayanan çalışmalarımızın sonucunda bir dernek kurma fikrini tartışmaya açtık. Bir dernek kurabilir miyiz? Olanaklarımız neler? Kim ne yapabilir? Bunları beraber tartışmak istedik.

Derneğin nasıl bir dernek olacağı, nasıl bir işlevi olacağı konuşuldu. Bir kadın da dernek konusunda şöyle söyledi: “Burası çay içip, sohbet edilip, gidilecek bir yer mi yoksa sürekliliği olan, gerçekten kadınların sorunlarıyla ilgilenecek, kadınların birbiriyle dayanışma göstereceği, güveneceği, kendilerini ilerleteceği bir yer mi olacak?” Bunun üzerine konuşmaya başladık. Biz kadınların kendi yaşamımız ve çocuklarımızın geleceği için mücadele etmekten, bir araya gelmekten başka bir şansımızın olmadığına da değindik. Onun için de daha çok bir araya geleceğimiz bir yerimizin olması gerektiğini vurguladık. Kadınların yalnızca şiddete uğradığında veya zor durumda olduğunda değil, güzel şeyler için de birlikte olması gerektiği vurgulanırken dernek aracılığıyla kadınların okuma yazmadan tutun da yeteneklerini öne çıkarabilecekleri birçok etkinlik için de bir olanak olabileceğini konuştuk.

Sevda Karaca her geçen gün şiddetin, kadın ölümlerinin arttığını ve bize daha çok iş düştüğünü söyledi. “Artık konuşmak değil, harekete geçmenin zamanıdır” dedi ve bu söylem herkes tarafından onaylandı.

Ayrıca toplantıya katılan kadınlarla Esenyalı Kadın Dayanışma Derneğinde yapılan faaliyetleri, yani birlikte oldukları zaman tek kişinin yapamayacağı şeyleri dernekle birlikte nasıl yaptıklarını konuştuk.

Toplantımızı bitirirken bugün kadınların ülkedeki sorunların bilincinde olduklarını ama bunu değiştirmek, bir bütüne ulaşabilmek için herkesin sorumluluğunu bilmesi gerektiğini vurguladık. Yani fabrikadaki gibi; ürün çıkana kadar herkes kendi görevini yaparsa bütünü oluştururuz. Birbirimizin sırtını sıvazlamak değil ihtiyacımız olan. Yapmamız gereken her birimizin elini taşın altına koyması ve birlikte mücadele etmek. 

Fotoğraf: Ekmek ve Gül