Çöl sıcaklıklarına yaklaşan Urfa sıcaklığı günlük yaşamı olumsuz etkiliyor. Dışarıda çalışmak zorunda olan tarım işçileri, inşaat işçileri ve fabrikada çalışan tekstil işçilerinin iş yükünün üstüne bir de sıcak yükü ekleniyor. Beden gücü ile prefabrik ve demir sacların altında çalışan tekstil işçileri hem havasız hem kapalı ortamlarda üretim yapmaya çalışırken yöneticiler ve patronlar klima altında, masa başında kazançlarını sayıyor. 

Türkiye’nin en sıcak illerinden biri olan Urfa işçiler için tam bir zulüm yeri. Çalışmayan klimalar, arızalı olan vantilatörler… Havalandırmasız olan fabrikalarda bazı bölümlerde klimanın olmayışı, olan yerlerde ise yetersiz oluşu yüksek tansiyon ve kronik rahatsızlığı olan işçiler için tehlike saçıyor. Reviri olan fabrikalarda revir boşalmıyor, revir olmayan yerlerde ise işçiler çareyi kendilerini ıslatmakta buluyor. Yöneticilere, patron yanlısı sendikalara ve patronlara dert yanan işçiler ise sürekli oyalanıyor. “Bugün yapacağız, yarın yapacağız, sipariş verdik gelecek” diyerek zaman geçiriliyor. O süreç içerisinde ise üretim hız kesmeden devam ediyor.

Sıcaklığın en çekilmez olduğu bölümlerden biri ise ütü paket bölümü. Yüksek ısıdaki buharlara maruz kalan ütücüler ve çevresindekiler bunu tarifi olmayan bir sıcaklık olarak nitelendiriyorlar. Regl dönemlerinde ise ayakta durmakta güçlük çeken kadın işçiler, “Ölümle yaşam arası gibi bir şey diyebiliriz” diyor. “Hem yüksek sıcaklıklar hem sancılı bir dönem geçiriyoruz. Lavaboya sık çıkma ihtiyacı duyuyoruz ama ustaların gözü üstümüzde olunca göze batıyoruz. Kendimizi çok rahatsız hissediyoruz. Vantilatörler ısındıkça sıcak hava üflüyor. Oturmadan gün boyu ayakta çalışarak geçiriyoruz” diyor.

Fotoğraf: gettyimages-gokceozagar/Canva Pro