Okulların açılmasına sayılı günler kaldı. Marketlerde, kırtasiyelerde rengarenk silgiler, kalemler, defterler, boyalar... Kimi çocuğun içi kıpır kıpır, kiminin buruk. Aynı ülkede yaşıyoruz ama hayat koşulları herkes için aynı değil ne yazık ki.
Eylül ayının gelmesiyle kadınların yükleri de artıyor. Kışlık hazırlığı mı yapsın, çocukların okul masraflarını mı düşünsün. Omzuna bırakılan onlarca yük altında kadınlar için bu mevsim ne yazık ki heyecandan çok derin bir kaygı ve çaresizlik demek. Okulların açılmasıyla anne ve babaların kaygısı çoğalıyor. Çocukların kırtasiye masrafları, okul kıyafetleri, beslenmeleri, okul servisleri ve bunların fiyatlarının her yıl iki katı artması sonucu oluşan yettirememe çaresizliği. Asgari ücretle yaşayan bir işçi ailesi kirayı mı ödesin, okul için para mı bulsun, her gün çocuğa beslenme mi koysun? Çocuklarının hangi eksiğini bir asgari ücretle tamamlasın? Bu koşullarda yaşayan çocuklarla her şey önüne altın bir tepside sunulan çocuğun eğitim hakkı aynı mı diye sormadan edemiyor insan.
Çocukların eğitim hakkı, anne babaların ceplerindeki para kadar olmamalıdır. Eşitsizliğin bu kadar derinleştiği bir ortamda asgari ücretle geçinen ailelerin sırtına yüklemek adil değildir. Eğitim her çocuğun en temel hakkıdır. 

Fotoğraf: Freepik