8 Mart’a doğru gün sayarken kadın dayanışması grubumuzla birlikte yönetmen Nadine Labaki’nin Peki Şimdi Nereye? filmini izledik. Bizim için oldukça anlamlı bir film oldu. Film boyunca kadınların gücünü, aklını, pratik zekâsını ve bir şeyi kafaya koyduklarında onu gerçekleştirme kararlılıklarını birçok sahnede gördük. Hatta bazı anlarda kendimizi de bu kadınların içinde bulduk.

Film bir köyde geçiyor. Köy halkı Müslüman ve Hristiyanlardan oluşan karma bir toplumdur. Yıllarca birlikte yaşamış, kendilerine özgü bir yaşam ve kültür oluşturmuşlardır. Ancak ilerleyen süreçte bu birlik, din ve kimlik temelli bir çatışmaya doğru sürüklenir. Erkekler bu çatışmanın tarafı olup ateşi körüklerken, kadınlar hayatın devamlılığını sağlamaya çalışır. Kadınlar bu çatışmayı engellemek için her türlü yolu dener. Erkeklerin dikkatini dağıtmak için köye bir grup kadın dansçı bile getirirler. İlk bakışta absürt görünen bu durum, aslında onların yaşamı koruma refleksidir. Yaşamak ve yaşatmak için geliştirdikleri birçok yöntemden sadece biridir. En kıymetli varlıkları olan evlatlarını kaybettiklerinde bile köydeki birlikten vazgeçmezler. Yaşamı ve birliği korumak için birbirlerini ayırmadan, kayırmadan dayanışma içinde olurlar. Erkeklere rağmen hem kendilerini hem de onları korurlar.

Film bize kadınların kurdukları dayanışmanın, en sert çatışmaları bile yumuşatabilecek bir güç olduğunu gösterir. Kadınlar yalnızca hak mücadelesinin değil, aynı zamanda barışın ve yaşamın da öznesi ve taşıyıcısıdır. 8 Mart ruhu dediğimiz şey tam olarak budur: kadın dayanışması.

Fotoğraf: Ekmek ve Gül